วันนี้วันไหนก็ยังคงเหมือนเดิม  เวลาอาจทำให้เราลืมทุกสิ่งได้  แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมยังไม่ลืม   อาจคงเพราะสิ่งที่เค้าทำกับเรามันทำให้เราเจ็บมากจนเรา ไม่สามารถลืมได้   นั่งอยู่เฉย ๆ บางทีน้ำตาก็ไหลออกมา  ออกมาย้ำเตือนความโง่ของตัวเราเอง

วันของการจากลา วันที่ไม่มีเธออีกแล้วตลอดไป แต่ความรักที่มี ยังไม่เคยลบไปจากหัวใจได้เลย คิดถึงเธอเสมอ คิดถึงทุก ๆ นาที ไม่เคยเสียใจที่ได้รู้จักกับเธอ อยู่กับเธอเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีมีความสุขเหลือเกิน ฉันยังจำทุก ๆ ภาพ ทุกๆ เรื่องรา่ว  ที่เกี่ยวกับเรา อ้อมกอดอุ่น ๆ  แก้มนุ่ม ๆ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ สำหรับฉัน มันคงไม่เคยจางหาย มันยังอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป ความสุขอยู่กับเราไม่นาน แล้วมันก็จางหายไป แล้วมันก็เป็นจิง

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่

หลอกกันพอรึยัง
เท่านี้...หัวใจก็เหมือนโดนฝังทั้งเป็น
เหมือนตาย...ทั้งที่ยังเต้นเคลื่อนไหว
เพราะต้องรับรู้...
ว่าเรื่องราวที่ผ่านมา...
ช่วงเวลาของฉันกับเธอ...
ไม่มีสิ่งไหน...จริงแม้นิดเดียว

ไม่รักก็บอก...ทำไมต้องสงสาร
รู้ไหมมันต่างกันมากมาย
ทั้งสำหรับเธอ...และฉัน
เธอหนักใจแต่ฉันเหนื่อยใจ
เธอเบื่อ...เพราะไม่ได้รักฉัน
ฉันล้า...เพราะรักเธอข้างเดียว
ต่างคนต่างก็ลำบากใจกันอยู่เงียบๆ

ฉันยอมโดนเธอหลอกเพราะอะไร
ที่ว่ารักนั่นคือข้อหนึ่ง
แต่อีกข้อที่สำคัญยิ่งกว่าคือความหวัง
ฉันแอบหวังอยู่ลึกๆเสมอว่า...
เธอจะหันกลับมามองฉันจริงๆ
หากได้อยู่ชิดใกล้
แต่มันก็ไม่ได้เป็นไปตามนั้น
มัน...กลับเปลี่ยนเป็นตรงกันข้าม
เธอรอฉันจะไป...ส่วนฉันก็รอเธอจะมา
ต่างคนต่างรอ...กันไป
ไม่ได้อะไรขึ้นมา
เสียดายบ้างไหมเวลาที่สูญไป
กับการปล่อยหัวใจ...ไปคนละทาง

ทำไมไม่พูดมาว่าไม่รักกันแต่แรก
อย่างนั้น...คงดีกว่า
ไม่เสียทั้งใจทั้งเวลา
จริงไหม...

วันนี้ฉันขอยกธงขาว...ยอมแพ้
หมดแรง...หมดหวัง
จะเจ็บเท่าไหร่ก็ช่าง
จะตายยังไงก็ปล่อยมัน
เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร
...ให้เธอมารักกัน

 

 หัวใจ...ในนามธรรม
คือกลุ่มกล้ามเนื้อ...อวัยวะหนึ่ง
แต่...กลุ่มก้อนเนื้อนี้
...บอบบางนัก...

หัวใจ...ต้องการความรัก
หัวใจ...ต้องการการดูแลเอาใจใส่
หัวใจ...ต้องการความห่วงหา
หัวใจ...ต้องการสิ่งเหล่านี้มาหล่อเลี้ยง
เพื่อที่...หัวใจ...จะดำเนินชีวิตต่อไป

แต่เธอจะรู้ไหม...
หากหัวใจ...ถูกทำลายลง
ด้วยความเย็นชา...
ก่อนที่หัวใจ...จะพังไป
มันจำเป็นต้องสร้าง...
...กำแพง...
ขึ้นมากางกั้น...ปิดล้อม
ป้องกัน...หัวใจ...จากทุกสิ่งทุกอย่าง
แล้วใช้เวลา...รักษาแผล

และเมื่อเวลาผ่านไป...
เมื่อปากแผลเริ่มปิด
หัวใจที่อ่อนล้า...
จะเริ่มคุ้นเคย...เฉยชา...
กับความว่างเปล่า...อันโดดเดี่ยว
หัวใจเริ่มเรียนรู้...
จะอยู่ด้วยตัวเอง...ลำพัง
แม้กำแพงจะหายไป...
...แต่หัวใจยังปิดตาย...

หากแต่สุดท้าย...
สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนแปร...
หัวใจ...ก็คือ...หัวใจ
หัวใจ...บอบบาง...เช่นเดิม

 

นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้เจอหน้ากัน ไม่สิ...พูดคุยกัน
ฉันไม่รู้ว่าเธอจำได้รึเปล่า แต่ฉันจำได้...
แทบจะนับทุกวินาทีที่ผันผ่านหลังเธอจากฉันไปด้วยซ้ำ

ทำไมฉันต้องเขียนจดหมายหาเธอน่ะเหรอ?
ก็เพราะเธอไม่ยอมแม้แต่มองหน้ากัน ทำฉันเป็นอากาศ
เธอรู้ไหมว่าฉันเจ็บ แต่...ช่างเถอะ ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

ฉันไม่ได้หวังจะให้เธอกลับมารักกันเหมือนก่อน
ไม่ได้หวังจะให้เธอมาคอยดูแลเอาใจใส่ห่วงหา
เพราะฉันรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว...อีกต่อไป

เธอให้โอกาสฉันมาหลายครั้งหลายหน
คอยเตือนอยู่เสมอถึงนิสัยเลวร้ายที่ฉันไม่เคยรู้สึกว่ามีในตัว
แต่ฉันไม่ใส่ใจ...และตอนนี้ฉันก็เกลียดตัวเอง

เมื่อก่อนฉันอยากได้อะไรแล้วต้องได้
ไม่สนว่าต้องใช้วิธีไหน
หรือใครจะต้องเจ็บปวดอย่างไร

ตอนนี้ฉันเริ่มมองเห็นความเป็นจริง
ไม่มีทางที่โลกเราจะกรุณากับมนุษย์ธรรมดาๆคนหนึ่งอย่างฉันขนาดนั้น
ฉันรู้แล้วว่าฉันบ้าไปเองคนเดียว

อ่านมาถึงตอนนี้เธอเชื่อรึเปล่า
ว่าฉันได้เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
แต่ถึงเธอไม่เชื่อฉันก็ไม่มีสิทธิ์ไปบังคับอะไร

อย่าเพิ่งวางจดหมายฉบับนี้ไปก่อนนะ
ขอให้เธออดทนอ่านอีกนิดเดียวเท่านั้น
ประโยคสุดท้ายของฉัน

"ขอโทษ...ที่ผู้หญิงคนนี้เอาแต่ใจ"

รักมาก ยังรักอยู่และจะรักตลอดไป

จาก..ผู้หญิงเอาแต่ใจ

• ไม่มีใครโทรมาปลุกตอนเช้าๆ หรือไล่ไปนอนตอนดึกๆ

• เพลงที่เคยซึ้งด้วยกัน กลายเป็นเพลงแสลงใจไปซะแล้วอ่ะ

• เหมือนคนบ้า นั่งจ้องโทสับอยู่ได้ บ้าป่าว

• นอนเอ๋ออยู่บนเตียง แล้วเหม่อมองพัดลม คิดถึงเรื่องเก่าๆ

• พอออนเอ็มแล้วเจอมัน เราก้อนั่ง sad เพราะมันขึ้นหัวเอ็มว่าคิดถึงคนอื่น ... เจ็บปวด!!

• แล้วก้อนั่งเล็งต่อ "มันจะทักกุมั๊ยว้า" สุดท้ายมันก้อ sign out .. ฮือ sad หนักเรยกุ

• กดเบอร์มัน แล้วโทรออกแปปนึง(ยิงๆ) แล้วรีบวางสาย พอมันโทรกลับมา ก้อบอกว่าโทรผิด

• ส่งเมลล์ไปถามมันว่าสบายดีมั๊ย?

• ส่งเพลงให้มันฟัง แล้วมันเจือกตอบกลับมาว่า "เพราะดี"

• ฉายาอันแสนน่ารักหายไป!! "มู๋น้อย มู๋อ้วน ไอ่ดำ ไอ่แบน ไอ่ตี่ ไอ่เตี้ย.." คิดถึงว่ะ

• เสาร์-อาทิตย์ ว๊างว่างงงง

• แกล้งทำเป็นยินดีเมื่อมันมีแฟนใหม่

• โทสับตังเหลืออ่ะ

• ไม่มีใครให้บ่น / ไม่มีใครบ่นกุเรยอ่ะ

• นั่งฟังเพลงเศร้าๆเพลงเดิม ซ้ำไปซ้ำมา

• ไม่มีใครเตือนให้กินข้าว อาบน้ำ อ่านหนังสือ

• นั่งมองของที่มันซื้อให้ แล้วชั่งใจ "ทิ้งดีมั๊ยนะ..เสียดายง่ะ"

• เจอหน้าก้อทำเป็นเมินใส่ แกล้งทำเป็นไม่เห็น ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ พอมันไปแระก้อแอบมอง

• มันเปลี่ยนพาสเมลล์ นั่งนึกว่ามันจะใช้พาสไรนะ สุ่มๆ แง้ log in มิได้

• ตอนคบกันไม่ค่อยได้เจอหน้า..พอเลิกป๊าปปป..เจอทุกวัน

• จะมีคนคอยบอกว่า "เอาน่ะแก ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวบนโลกนะเว้ย"

                          แค่คิดว่าจะไม่ได้กอดเธออีก    น้ำ้ตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว  ฉันจะอยู่ได้อย่างไร  ในขณะที่ร่างกายว่างเปล่าอย่างนี้   อ้อมกอดของใครคนไหนก็ไม่อุ่นเท่า  
                          ฉันจะทำอย่างไรกับความจริงที่ว่า   แขนที่เคยซุกนอนข้างนั้น ไม่มีอีกแล้ว   ลมหายใจอุ่นๆ  ปนกลิ่นบุหรี่จางๆ นั้น  ไม่มีอีกแล้ว   คำพูดนั้น  รอยยิ้มนั้น  ไม่มีอีกแล้ว

    
 ทำไม ทำไร  ก็ผิดไปหมดเลยนะ  ก็เป็นแบบนี้อ่ะ  ไม่สามารถ  ทำให้คัยถูกใจอะไรได้หมด  สงสัยคงต้องไปเกิดใหม่อ่ะ  ถึงจะทำไรให้ถูกแบบคนอื่นมั่ง  คงต้องอยู่แบบเหงาๆ แบบนี้ตลอดไปสินะ  อยากบอกว่าวันนี้เหงาจัง  วูบหนึ่งในคืนเหงา

• 
  

Cool Slideshows!

  เมื่อชีวิตมาถึงจุดเริ่มต้นอีกครั้ง  แล้วจะเป็นยังไงต่อไปยังไม่รู้เหมือนกัน  ตอนนี้รู้สึกเซ็งๆ กับชีวิตมากๆๆ   เครียดทุกๆวัน   ไม่มีวันไหนไม่เครียด  แล้วยิ่งวันนี้เจอเรื่องไม่ดีอีก